Niepotrzebne ekrany akustyczne

Przeczytaj także: Drogi i autostrady: za opóźnienia w budowie odpowiada również GDDKiA

W czasie boomu inwestycyjnego przed Euro 2012 w Polsce obowiązywały ostrzejsze normy hałasu niż w niektórych państwach UE. Ekrany akustyczne były preferowanym prawnie zabezpieczeniem przed hałasem, określanym w przepisach jako podstawowe urządzenie ochrony obiektów i obszarów przed hałasem, co sprzyjało budowaniu dużej liczby ekranów akustycznych przy drogach.

Urzędnicy częstokroć nawet nie analizowali możliwości użycia innych, często tańszych niż ekrany, rozwiązań ograniczających hałas (budowa wałów ziemnych, zakładanie pasów zieleni, budowa nawierzchni o niskim poziomie emisji hałasu, prowadzenie kontroli wagowych ciężarówek, wprowadzenie ograniczeń prędkości w nocy). Nie rozważano też wykupu samotnie stojących nieruchomości podlegających ochronie akustycznej. Byłoby to korzystne rozwiązanie, gdy wartość wielu nieruchomości była znacznie niższa niż koszt budowy ekranów akustycznych.

W efekcie ekrany budowano niepotrzebnie. Na przykład w kilku miejscach autostrady A2 wybudowano ekrany akustyczne równolegle do wałów ziemnych, koszt ekranów wyniósł w tym przypadku ok. 12 mln zł. Również na A2 niepotrzebnie powstały ekrany na odcinku 600 m dla ochrony siedliska nie zamieszkanego od 15 lat (koszt budowy 1 mln zł).

Ekrany akustyczne powstawały też na terenach niezabudowanych, przeznaczonych pod przyszłą zabudowę mieszkaniową. Ekrany stawiano w miejscach niezabudowanych, ponieważ minister środowiska nie doprecyzował wystarczająco przepisów.