Koszty pracy w Polsce 2008

Przeczytaj także: Koszty pracy w Europie 2008-2011

Koszty pracy według rodzajów działalności Koszty pracy w górnictwie w przeliczeniu na 1 zatrudnionego i na 1 godzinę przepracowaną były wyższe od analogicznego miernika w gospodarce narodowej odpowiednio o: 67% i 71%, natomiast koszt pracy 1 godziny opłaconej w pośrednictwie finansowym był wyższy o 61% od analogicznego miernika w gospodarce narodowej. Najniższymi kosztami pracy charakteryzowały się jednostki prowadzące działalność w zakresie hoteli i restauracji, (koszt pracy: 1 zatrudnionego – 2492,02 zł, 1 godziny: opłaconej – 15,10 zł i przepracowanej – 17,30 zł), w których koszty zatrudnienia były niższe o 37% - 38% od analogicznego miernika dla gospodarki narodowej. Koszt pracy 1 zatrudnionego w górnictwie był wyższy w porównaniu do kosztów pracy w hotelach i restauracjach - o 166%. Czas pracy był lepiej wykorzystany w hotelach i restauracjach, gdzie 87% czasu opłaconego przez pracodawcę zostało przepracowane, podczas gdy w górnictwie tylko 80%.

Rozpatrując koszty pracy w 2008 r. na poziomie działów PKD możemy stwierdzić, że najniższe koszty wystąpiły w produkcji odzieży i wyrobów futrzarskich, gdzie podstawowy miernik kosztów pracy, tj. koszt pracy 1 pracownika wyniósł 1926,11 zł. Najwyższe koszty pracy w 2008 r. miały miejsce w jednostkach prowadzących działalność pomocniczą związaną z pośrednictwem finansowym. Różnica między tymi skrajnymi wielkościami wyniosła 5733,92 zł, tj. 297,7% w stosunku do najniższych kosztów.
Wyniki badania wskazują, że w 2008 r. wyższe były koszty pracy w jednostkach sektora publicznego, gdzie pracodawca musiał wyasygnować – o 15% więcej środków finansowych na zatrudnienie 1 pracownika najemnego niż w sektorze prywatnym. „Droższa” była również w sektorze publicznym 1 godzina opłacona – o 21%, a 1 godzina przepracowana – o 23%. W sektorze publicznym na 1000 godzin opłaconych przez pracodawcę, faktycznie przepracowano 849, natomiast w sektorze prywatnym 866. Oznacza to, że w sektorze prywatnym czas opłacony przez pracodawcę był wykorzystywany bardziej efektywnie niż w sektorze publicznym. Pomimo tego, jak wskazują wyniki badania, przeciętne wynagrodzenie miesięczne (wypłacone ze środków jednostki) osoby zatrudnionej w sektorze publicznym było – o 17% wyższe niż w sektorze prywatnym.
W niektórych jednostkach sektora prywatnego koszty pracy były wyższe niż w jednostkach publicznych o tym samym rodzaju działalności. Działo się tak np. w jednostkach produkcji wyrobów tytoniowych, w jednostkach poczty i telekomunikacji, w jednostkach informatyki czy w jednostkach administracji publicznej i obrony narodowej.

Koszt zatrudnienia 1 pracownika najemnego w jednostkach dużych w 2008 r. był o 35% wyższy niż w średnich. Zależność ta występowała w większości jednostek objętych badaniem. W jednostkach dużych w całej gospodarce narodowej 1 godzina opłacona przez pracodawcę była w 2008 r. – o 28% droższa niż w jednostkach średnich, a 1 godzina przepracowana – o 30%. Fakt ten ma swoje uzasadnienie w strukturze opłaconego czasu pracy, z której wynika, że w jednostkach średnich czas pracy wykorzystywany był bardziej efektywnie niż w jednostkach dużych.