Za wyborem tej lokalizacji przemawiały między innymi: szybsza i łatwiejsza droga do uzyskania dostępu do terenu pod inwestycję – tereny są własnością portu, nadleśnictwa oraz gminy i są wolne od praw osób trzecich, dobry dostęp do infrastruktury technicznej, krótsza droga transportu, większe zapotrzebowanie na gaz w regionie związane z bliskością zakładów przemysłowych (m.in. Zakłady Chemiczne Police), zapewnienie rozwoju infrastruktury hydrotechnicznej portu.

Po spełnieniu warunków formalno-prawnych możliwe będzie przystąpienie do fazy inwestycyjnej, która planowana jest w latach 2008-2010. Zakończenie budowy terminalu planuje się na rok 2011.

Początkowa zdolność terminalu będzie wynosić 2,5 mld m sześciennych rocznie. Terminal zostanie zaprojektowany w taki sposób, że możliwie będzie rozbudowanie jego przepustowości do poziomu 5,00 – 7,5 mld metrów sześciennych rocznie, jeżeli będzie to uzasadnione zwiększonym popytem na gaz.

Zgodnie ze studium wykonalności na polskim wybrzeżu może zostać wybudowany zbiornik o pojemności najprawdopodobniej 200 tys. metrów sześciennych. W miarę zwiększania przepustowości terminalu w dalszych fazach może zostać wybudowany dodatkowy zbiornik o wielkości 160 tys. metrów sześciennych. Rozważana jest również alternatywna koncepcja budowy dwóch zbiorników o pojemności 160 tysięcy metrów sześciennych już w pierwszej fazie.

LNG na polskie wybrzeże będzie transportowany metanowcami o pojemności około 140 tysięcy metrów sześciennych skroplonego gazu (czyli około 84 mln metrów sześciennych gazu ziemnego).

Budowa terminalu LNG na polskim wybrzeżu pozwoli na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju poprzez dywersyfikację dostaw gazu ziemnego i umożliwi pokrycie wzrastającego zapotrzebowania na gaz ziemny. Poprzez realizację tej inwestycji PGNiG będzie też miało możliwość uczestniczenia w międzynarodowym obrocie gazem.