Emigracja zarobkowa a rozwój Polski

Przeczytaj także: Wielka Brytania: będą ograniczenia dla emigrantów?

Zdaniem autorów raportu główną, nie podlegającą dyskusji korzyścią migracji jest spadek bezrobocia. Zidentyfikowane dla Polski zagrożenia związane z szokiem migracyjnym wskazują natomiast na ryzyko spadku długookresowego tempa wzrostu PKB, drenażu umiejętności, młodzieży i redukcji kapitału ludzkiego, pogorszenia struktury demograficznej społeczeństwa, wzrostu presji inflacyjnej, spadku rentowności eksportu, spadku, w dłuższym horyzoncie, atrakcyjności kraju jako miejsca inwestycji zagranicznych.

Ponieważ do pracy za granicą wyjeżdżają zazwyczaj ludzie młodzi, zjawisko migracji w powiązaniu z negatywnymi trendami demograficznymi, przyczynia się do pogorszenia struktury demograficznej populacji Polski ograniczając perspektywy rozwoju gospodarczego i zaostrzając niektóre problemy związane ze zjawiskiem starzejących się społeczeństw (finanse publiczne, rynek pracy, polityka społeczna).

Według raportu perspektywa konwergencji gospodarczej, w tym w wymiarze dochodowym, oraz tendencje demograficzne (proces zmniejszenia liczebności i starzenia się populacji) będą czynnikami ograniczającymi "wypychanie" pracowników polskich za granicę i "przyciągającymi" ich z powrotem do kraju i jednocześnie poprawiającymi atrakcyjność Polski dla imigrantów z uboższych krajów ościennych oraz rozwijających się krajów Azji.

Jednocześnie zachodzi potrzeba realizowania aktywnej polityki imigracyjnej ukierunkowanej na zaspokajanie niedoborów podaży w niektórych sektorach i zawodach oraz opanowanie nielegalnej imigracji do Polski, tak by z jednej strony skłaniać imigrantów z Europy Wschodniej i Azji do wychodzenia z szarej strefy, a z drugiej stworzyć system zachęt dla imigracji do Polski talentów, pracowników z zawodów deficytowych oraz pracowników o specyficznych i wysokich kwalifikacjach z krajów o niższym poziomie rozwoju gospodarczego, zwłaszcza Ukrainy i Białorusi. Umożliwiłoby to: unormowanie sytuacji osób zatrudnionych w szarej strefie, zwiększenie ich kontrybucji do zatrudnienia, PKB i budżetu państwa, elastyczne reagowanie na pojawiające lub pogłębiające się niedobory pracowników różnych zawodów, np. w sektorze budowlanym czy medycznym, poprawę pozycję Polski w międzynarodowej konkurencji o pracowników naukowych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, zwłaszcza w kontekście tendencji do emigracji netto tej kategorii osób z Polski.

Do pobrania: "" (pełna wersja raportu).