Tydzień 15/2003 (07-13.04.2003)

• Kraje strefy euro rozwijają się wolniej. W IV kwartale ubiegłego roku wzrost gospodarczy wyniósł 0,1%.

• Parlament Europejski w dalszym ciągu planuje wydać więcej pieniędzy na rozszerzenie Unii, niż uzgodniono to w grudniu na szczycie w Kopenhadze. Chce przeznaczyć na trzy pierwsze lata dla dziesięciu państw kandydackich o 600 mln euro więcej. Kraje UE zgadzają się tylko na 450mln euro.

• MFW kolejny raz skorygował obniżył prognozy wzrostu gospodarczego Niemiec. Tym razem z 0,7% do 0,4%. Wartość produkcji przemysłowej w Niemczech spadła w marcu o 0,7% w stosunku do lutego.

• Firma Robert Bosch- światowy producent elektronarzędzi oraz elektronicznych systemów wtryskowych do silników samochodowych posiada 17,05% udziałów w Buderusie- czołowym europejskim producencie systemów ogrzewania. Ogłosił on chęć przejęcia od niemieckiego koncernu budowlanego Bilfinger Berger kolejne 30,02% akcji i zamiar stuprocentowego przejęcia firmy. Transakcję będzie badał niemiecki urząd ochrony konkurencji.

• Potwierdziły się informacje, że został wystawiony na sprzedaż Fiat Avio. To kolejny etap walki koncernu o zmniejszenie swojego zadłużenia i straty (przede wszystkim ze sprzedaży samochodów). Wartość transakcji wynosi 1,6mld euro. Kupującym jest Carlyle Group- amerykański prywatny fundusz inwestycyjny (działa w funduszach inwestycyjnych w branży zbrojeniowej). Drugim kupującym (30%akcji) ma być kontrolowana przez państwo włoska firma zbrojeniowa Finmeccanica.

• Zaparafowano kontrakt Gazpromu i Gaz de France na dostawę 8mld m3 gazu do 2015 roku.

• NOKIA zwolni 1800 osób.

Mikrokomentarz do wydarzeń gospodarczych

---

Im bardziej zbliża się termin przyjęcia Polski do Unii tym bardziej uważnie przypatrujemy się stylowi pracy tej organizacji. Ostatnio w kilku tytułach prasowych ukazały się publikacje dotyczące prawa unijnego i sposobów jego stanowienia. My też uznaliśmy ten problem za ważny. Postanowiliśmy zwrócić uwagę na sprawę, która może mieć znaczenie przy realizacji naszych planów rozwoju eksportu, a szczególnie rozwoju eksportu naszej żywności.

Komisja Europejska od dłuższego czasu była w sporze z Danią w sprawie norm określających zawartość niektórych szkodliwych dodatków chemicznych w żywności. Dania ma wewnętrzne, surowsze od unijnych przepisy dotyczące dopuszczalnych zawartości azotanów i azotynów w żywności. Unia nalegała, aby Dania przyjęła normy unijne za obowiązujące. Władze duńskie systematycznie odmawiały, aż w końcu przekazały sprawę do rozstrzygnięcia do ETS, a ten przyznał rację Danii. W uzasadnieniu werdyktu czytamy, że kraje członkowskie mają prawo utrzymać własne, przepisy różniące się od prawa unijnego. Warunkiem jest uzasadnione przekonanie, że niższe wymagania stanowią wyższe ryzyko dla zdrowia konsumentów i że to ryzyko jest większe, niż oceniła to Komisja w momencie sporządzania swojej regulacji prawnej. Oznacza to, że państwa mogą zaostrzać normy w trosce o swoich obywateli...

Każde prawo jest organizmem żywym i wszystkie przepisy (w tym także unijne) ulegają zmianom. Jak widać przepisy obowiązujące w Unii zmieniają się nie tylko w wyniku pracy instytucji stanowiących nowe rozwiązania (Rady Unii Europejskiej, Komisji i Parlamentu Europejskiego), ale także wskutek rozstrzygnięć Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Nie zawsze też mamy świadomość granicy, jaka oddziela ustawodawstwo krajowe od unijnego. Zaprezentowany wyżej wyrok ETS rzucił nowe światło na ten problem.