Telepraca to wykonywanie pracy poza siedzibą firmy i przesyłanie jej efektów za pomocą internetu lub innych technologii teleinformatycznych. Taka forma ułatwia zatrudnienie osób, które na przykład ze względu na niepełnosprawność, konieczność sprawowania opieki nad dziećmi lub chorymi członkami rodziny nie mogłyby inaczej pracować.

W świadomości przeciętnego Polaka telepraca jest jednak pojęciem mało znanym. Niemal 40 proc. respondentów, którym przedstawiono definicję telepracy, zadeklarowało, że nigdy nie słyszało o takiej formie zatrudnienia. Odsetek badanych, którzy nie spotkali się z takim sposobem wykonywania pracy rośnie wraz z wiekiem. Wśród osób młodych, w wieku do 39 lat, wynosi on niespełna 30 proc., a w najstarszej grupie wiekowej - ponad 50 proc. Wśród respondentów z wykształceniem wyższym i przedstawicieli kadry kierowniczej o telepracy nie słyszał jedynie co ósmy badany.

Do nieznajomości możliwości zatrudnienia, jaką jest telepraca, przyznało się 48 proc. respondentów z terenów wiejskich, w porównaniu z nieco ponad 30 proc. badanych w ośrodkach miejskich.

Spośród osób, które słyszały o telepracy, jedynie 1 proc. badanych zadeklarowało, że kiedykolwiek było telepracownikiem. Wśród pracowników najemnych jedynie 9 proc. uważa, że ich pracę (raczej lub zdecydowanie) można byłoby wykonywać poza siedzibą firmy, bez straty dla jakości jej efektów. Jedyną grupą społeczno-zawodową często dopuszczającą możliwość pracy poza siedzibą firmy są przedstawiciele kadry kierowniczej (30 proc).

Badanie zostało zrealizowane przez PBS DGA w dniach 26-28 października 2007 r. na ogólnopolskiej, reprezentatywnej 1048-osobowej próbie Polaków, którzy ukończyli 18 lat.