Według analiz, duże przedsiębiorstwa europejskie odnotowują największe spadki przychodów właśnie na rynkach macierzystych, tam gdzie znajdują się centrale firm, natomiast wzrost przychodów zauważalny jest przede wszystkim na pozostałych rynkach Unii Europejskiej.

Według instytutu badawczego Bruegel, przekształcaniu się narodowych liderów w europejskie giganty sprzyja boom w obszarze międzynarodowych fuzji oraz deregulacja w sektorze telekomunikacyjnym i użyteczności publicznej.

„Trend ku europeizacji największych firm unijnych poddaje pod wątpliwość politykę opartą na definicji „narodowości” na poziomie korporacyjnym” – powiedział autor raportu Nicolas Veron– “Zwiększy się konkurencja pomiędzy państwami Unii Europejskiej zabiegającymi o pozyskanie nowych inwestorów i o to, by właśnie na ich terenie powstawały centrale firm. Wzrost rywalizacji będzie zauważalny przede wszystkim w obszarze uregulowań podatkowych i prawnych”.

W efekcie takiego zjawiska wiele krajów przyjęło postawę obronną. I tak np. Francja wzywa do tzw. „ekonomicznego patriotyzmu”, czego przejawem było sprzeciwienie się przejęciu Suezu przez Enel –włoskiego konkurenta. Podobne objawy protekcjonizmu było widać w Hiszpanii (rynek energetyczny), Polsce i we Włoszech (w bankowości).

Według raportu, liderami pogoni za nowymi, europejskimi rynkami zbytu są Niemcy. Francuzi do tej pory bardziej skłaniali się ku rozwojowi wewnątrz Unii Europejskiej, niż ku globalnej ekspansji. Wielka Brytania zaś stara się inwestować równomiernie w Europie i na całym świecie.

Analizy przeprowadzone na 100 największych europejskich firmach pokazały, że w 1997 roku w 55 z nich, prawie połowa przychodów została osiągnięta w strefach, gdzie dane firmy miały swoje centrale. 2005 rok to sytuacja zgoła odmienna, odsetek ten zmniejszył się do 37 proc.

Specjaliści sądzą, że jeśli ów trend utrzyma się, to do 2009 roku więcej niż połowa przeciętnej aktywności dużych przedsiębiorstw w Europie będzie miała miejsce poza rynkiem macierzystym.