"Spośród wszystkich składowych wskaźnika najsilniejsze inflacjogenne działanie mają w ostatnich miesiącach gwałtownie rosnące jednostkowe koszty pracy. Ich wzrost w skali przedsiębiorstwa częściowo rekompensowany jest coraz mocniejszą złotówką i spadającymi cenami importu. Ostatnie, nieco niższe notowania cen surowców na światowych rynkach przy bardzo szybko umacniającej się złotówce ratują topniejące zyski rodzimych przedsiębiorstw" - pisze komunikacie BIEC.

Coraz bardziej rozprzestrzeniające się spowolnienie gospodarcze zagrażające niektórym gospodarkom otarciem się o recesję, z pewnością ograniczy tempo wzrostu cen, nie jest jednak w stanie skutecznie walczyć z inflacją. Efekty światowej polityki rolnej przy słabych urodzajach ostatnich lat, niedostateczna i silnie zmonopolizowana podaż ropy naftowej, dodatkowo wspomagana spekulacjami na rynkach surowców i żywności, silnie rozbudziły wśród światowych uczestników rynku oczekiwania inflacyjne i przekonanie o nieuchronności stagflacji.

Czynniki te utrudniają prowadzenie skutecznej polityki monetarnej bankom centralnym, zwłaszcza gdy biorą górę argumenty o jej bezsilności wobec presji inflacyjnej typu kosztowego.Przekonanie o bezsilności polityki monetarnej wobec inflacji typu kosztowego rozbudza naciski na wzrost płac i transferów socjalnych, prowadząc do tzw. efektu drugiej rundy. Zdaiem BIEC, obecnie ten czynnik obarczony jest największym ryzykiem pojawienia się i zdecyduje o tempie wypalania się bądź nasilania presji inflacyjnej. Z punktu widzenia uczestników rynku od przedsiębiorstw po gospodarstwa domowe nie ma większego znaczenia, czy tracą na skutek wyższych i rosnących cen, czy na skutek wolniejszego wzrostu gospodarczego.

Bureau for Investments and Economic Cycles jest instytucją prywatną świadczącą usługi w zakresie analiz makroekonomicznych głównie dla gospodarki polskiej.