W świetle wyników Szybkiego Monitoringu NBP oraz danych statystyki publicznej można sformułować następujące wnioski w obszarze koniunktury gospodarczej:

1. Oceny sytuacji sektora przedsiębiorstw były w I kw. mniej optymistyczne niż kwartał wcześniej. Zdaniem ankietowanych najważniejszym źródłem problemów stały się obecnie dynamicznie rosnące ceny, w tym zwłaszcza ceny surowców. Wyraźny wzrost znaczenia bariery kosztowej mógł mieć wpływ na odnotowane pogorszenie ocen. Czynnikiem obniżającym optymizm mogła być również zwiększona niepewność w odniesieniu do kierunku i skali zmian koniunktury wywołana zawirowaniami na rynkach światowych. Pogorszenie sytuacji było obserwowane w większości analizowanych branż i klas. Jednocześnie przedsiębiorstwa wykazały jednak zwiększony względem poprzedniego kwartału optymizm w odniesieniu do przewidywanej sytuacji na II kw. br., a przy tym prognozy sytuacji poprawiły się w większości przekrojów klasyfikacyjnych.

2. Rosną oczekiwania inflacyjne przedsiębiorstw. W II kw. respondenci prognozują dalszy wzrost inflacji CPI. Przewidywany jest w tym okresie również większy wzrost cen surowców i materiałów wykorzystywanych do produkcji. W efekcie, ankietowani planują większe podwyżki cen na oferowane przez siebie produkty i usługi. Warto zauważyć, że wzrost dynamiki cen finalnych jest skutkiem jednostkowo wyższych podwyżek, przy nierosnącym odsetku firm podnoszących ceny. Największe podwyżki planuje handel, z kolei niewielki wzrost dynamiki cen sugerują prognozy Przetwórstwa przemysłowego. Dalszy spadek tempa wzrostu cen możliwy jest w budownictwie. Większe podwyżki cen zapowiadają eksporterzy niż przedsiębiorstwa sprzedające swoje produkty wyłącznie na rynku krajowym.

3. Obserwowano dalszą poprawę w obszarze popytu. Kolejny kwartał obniżył się odsetek firm odczuwających problemy ze znalezieniem odbiorcy na oferowane produkty i usługi i jednocześnie zwiększył się stopień wykorzystania mocy produkcyjnych (po korekcie sezonowej). Prognozy na II kw. sugerują dalszą poprawę. I tak, większy odsetek firm oczekuje wzrostu popytu, spodziewany jest też wzrost liczby zamówień. W efekcie rośnie udział przedsiębiorstw planujących rozszerzyć skalę produkcji. Po dwóch latach utrzymywania się niskiego optymizmu prognoz również w budownictwie odnotowano wyraźniejszą poprawę oczekiwań, w tym zwłaszcza wzrost wskaźnika prognoz nowych zamówień oraz produkcji.

4. W II kw. można oczekiwać dalszego wzrostu eksportu. Stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w grupie wyspecjalizowanych eksporterów kolejny kwartał wzrósł i coraz bardziej odbiega od wyraźnie wolniej rosnącej skali wykorzystania potencjału wytwórczego w pozostałych przedsiębiorstwach. Utrzymywanie się kursu euro wyraźnie powyżej progu opłacalności dla eksportu rozliczanego w tej walucie dodatkowo sprzyja poprawie sytuacji eksporterów. Skutkiem tego powiększają się różnice między coraz lepszą kondycją eksporterów a znajdującymi się w relatywnie gorszej sytuacji przedsiębiorstwami oferującymi swoje produkty i usługi na rynku krajowym. Warto ponadto zauważyć, że mimo dobrych perspektyw dla eksportu i jego wysokiej opłacalności odsetek eksporterów nie rośnie.

5. W II kw. można się spodziewać wzrostu dynamiki zatrudnienia. Po trzech kwartałach stabilizacji, skala poprawy w tym obszarze jest relatywnie duża. Poprawę prognoz zauważono w większości analizowanych klas i branż, przy czym szczególnie silny wzrost zatrudnienia przewidywany jest w przedsiębiorstwach z kapitałem zagranicznym, natomiast dalszy spadek przewidywany jest w firmach publicznych.