Akcyza od energii elektrycznej zbyt wysoka

Polska jako jeden z nielicznych krajów UE nie wykorzystała możliwości, jakie daje Dyrektywa 2003/96/WE z 27.10.2003. Chodzi o brak zastosowania preferencyjnych stawek dla energii elektrycznej, wyłączenia lub zwrot zapłaconego podatku akcyzowego. Celem w/w dyrektywy było ujednolicenie, na obszarze Unii Europejskiej, zasad opodatkowania energii elektrycznej podatkiem akcyzowym. Z harmonizacji w tym zakresie dyrektywa wyłączyła energię elektryczną zużywaną w szczególnie energochłonnych procesach technologicznych. Praktycznie wszystkie kraje członkowskie oprócz Polski wykorzystały ten fakt stosując do energii elektrycznej zużywanej w „Procesach Energochłonnych” preferencyjne stawki, wyłączenia lub zwrot zapłaconego podatku akcyzowego.

„W Polsce doszło do sytuacji, w której opodatkowanie energii elektrycznej, podstawowego „paliwa” polskiego przemysłu jest wykorzystywane jako nigdy nie wysychające źródło przychodów budżetowych. Jeszcze do 2009 roku polscy odbiorcy przemysłowi płacili podatek VAT od podatku akcyzowego. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają również, mające przecież same charakter podatkowy, kolorowe certyfikaty” – podkreśla Henryk Kaliś, Przewodniczący Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu.

Procesy Energochłonne

Kliknij aby powiększyć

Spośród 27 krajów Unii Europejskiej 22 stosuje zdecydowanie niższe stawki podatku akcyzowego w tym 13 wynoszące od 3,2 do 0,5 €/MWh, a 9 poniżej 0,5 €/MWh.

Składniki opodatkowania energii elektrycznej 2005-2010 [zł/MWh]

Kliknij aby powiększyć

„W latach 90-tych XX wieku cały polski przemysł przeszedł intensywny proces restrukturyzacji. Został on okupiony dużym wysiłkiem, pochłonął wielomilionowe środki, a jego realizacja pozwoliła firmom, które go przetrwały na dorównanie europejskim i światowym standardom. Polska gospodarka stała się zdolna do skutecznego konkurowania na światowych i europejskich rynkach. Teraz ten wysiłek poniesiony również przez energochłonnych producentów może zostać zmarnowany z powodu krótkowzrocznej polityki fiskalnej stosowanej przez polski rząd” – konkluduje H. Kaliś.