Branża morskich elektrowni wiatrowych będzie rozwijać w porównaniu do swojego bardziej znaczącego konkurenta – elektrowni wiatrowych na lądzie (onshore). Podczas gdy te ostatnie będą zawsze zajmowały większą część rynku energii wiatrowej, elektrownie offshore staną się jednakże ważniejszym źródłem energii odnawialnej uzyskiwanej z wiatru do roku 2020. Według Frost & Sullivan, globalnej firmy doradczej, zainstalowana moc energii generowanej z wiatru na morzu wzrośnie z 1,3 GW w 2008 r. do 18,8 GW w 2015 roku.

”Zainteresowanie sektora bankowego branżą energetyki wiatrowej offshore znacznie wzrosło w ostatnim czasie, zwłaszcza w drugiej połowie 2009, i oczekuje się, że nadal będzie się zwiększać w nadchodzących latach” – przewiduje Gouri Kumar, analityczka Frost & Sullivan. Powody tego zainteresowania to przede wszystkim niekwestionowany potencjał i możliwości, które stwarza ten rynek oraz zaangażowanie rządów i banków w celu ratowania najważniejszych projektów z ubiegłego roku.

Zaangażowanie banków w europejski sektor elektrowni offshore jest zjawiskiem stosunkowo nowym. W przeszłości bardzo niewiele kapitału bankowego zaangażowane było w projekty na morzu, gdyż czynnik ryzyka był stosunkowo wysoki - w porównaniu z bardziej dojrzałym sektorem energii wiatrowej na lądzie. Jako elementy ryzyka można tu wymienić: długi proces wydawania pozwoleń, wiatraki umieszczone w dużej odległości od lądu, dużo wyższe koszty początkowe inwestycji oraz niestabilność zwrotu z kapitału zaangażowanego, a także większe koszty obsługi i serwisowania. Jednak to ryzyko maleje w krajach takich jak Wielka Brytania i Niemcy, gdzie prowadzi się działania mające na celu zmniejszenia kosztów związanych z technologią turbin i części składowych oraz z ułatwieniem metod instalacji i lepszej dostępności.

Co ważne, sektor energii wiatrowej offshore obarczony jest znacznie większym ryzykiem finansowym oraz wymaga większego zaangażowania inwestycyjnego niż w farmy wiatrowe na lądzie, co jest trudne i ryzykowne dla jednego banku. W związku z tym banki zawierają partnerstwa, łącząc projekty kompleksowo. "Zaangażowanie mniejszej liczby banków historycznie świadczy o mniejszym doświadczeniu w finansowaniu przemysłu wiatrowego offshore w porównaniu z sektorem energetyki na lądzie" – stwierdza Gouri Kumar.

Niemniej jednak, inwestycje w tym sektorze rosną, ponieważ inwestorzy z większości banków inwestycyjnych są gotowi do podjęcia ryzyka w celu skorzystania z możliwości kapitalizacji inwestycji związanych z tym przemysłem. "Inwestorzy starają się przezwyciężyć zagrożenia podchodząc do inwestycji w sposób innowacyjny i niekonwencjonalny” – podsumowuje Kumar.