Najważniejsze czynniki sukcesu to innowacyjność, kluczowe kompetencje i orientacja rynkowa. Jak jednak zaznaczyliśmy, w ostatecznym rozrachunku to innowacyjność i umiejętności przywódcze najwyższego kierownictwa są prawdziwym źródłem przewagi konkurencyjnej i ponadprzeciętnego sukcesu. Czynniki te wywierają swój wpływ na:

• charakter kultury organizacji – lub raczej kultury przedsiębiorczości – którą rozumiemy jako kulturę cechującą się takimi wartościami, jak dynamizm, przedsiębiorczość i gotowość do podejmowania ryzyka, kulturę, w której członkowie kierownictwa są przedsiębiorcami i innowatorami skłonnymi do podjęcia ryzyka, a za priorytety uznaje się wzrost i innowacyjność;
• siłę kultury przedsiębiorstwa, czyli jego tożsamość i wartości przekazywane pracownikom;
• zdolność innowacyjną przedsiębiorstwa w zakresie produktów, procesów i modelu biznesowego;
• tworzenie i rozwój wyjątkowych zasobów i umiejętności składających się na kluczowe kompetencje, które z kolei stanowią podstawę strategicznych decyzji i innowacji.

Wymienione czynniki sukcesu nie działają niezależnie od siebie – mogą przynieść rezultat jedynie w połączeniu ze sobą. Wykazaliśmy, że siła kultury przedsiębiorstwa ma ogromne konsekwencje dla orientacji rynkowej, zdolności innowacyjnej i kluczowych kompetencji. Udowodniliśmy również, że orientacja rynkowa wywiera bezpośredni wpływ na zdolność innowacyjną, kluczowe kompetencje i sukces organizacji. Szczegółowo omówiliśmy cechy charakterystyczne poszczególnych czynników i ich wzajemne relacje.

Teraz chcielibyśmy jeszcze raz podkreślić to, co – w naszej opinii – w największym stopniu decyduje o sukcesie firmy. Jednego możemy być pewni: bez właściwej postawy, wartości, norm i orientacji najwyższego kierownictwa rozwój kultury innowacyjności jest właściwie niemożliwy. Kultura taka sama w sobie z pewnością jednak nie wystarczy. Należy wykorzystać odpowiednie metody i procesy, które zagwarantują, że przedsiębiorstwo będzie zarządzane z ukierunkowaniem na rynek. Trzeba również skupić uwagę na obszarach, w których firma ma wyjątkową pozycję i zalicza się do grona najlepszych.

Nasze badania wykazały ponadto, że prawdopodobieństwo sukcesu jest znacznie większe w przedsiębiorstwach, w których wspomniane czynniki są dobrze rozwinięte i pozostają we wzajemnych relacjach. Na podstawie naszych spostrzeżeń stworzyliśmy ogólny model zarządzania organizacją.

Oczywiście dla każdego elementu tego modelu opracowano oddzielne metody i narzędzia. Nie zostały one szczegółowo opisane w niniejszej książce, ponieważ naszym celem było wskazanie punktu wyjścia. W tym miejscu chcielibyśmy ponownie przytoczyć najważniejsze pytania, jakie powinni sobie zadać przywódcy każdego przedsiębiorstwa: