Producenci obawiają się, że podwyżka, w połączeniu z innymi czynnikami, znacznie przyczyni się do zwiększenia kosztów podczas wychodzenia z obecnego kryzysu. W opinii analityków globalnej firmy doradczej Frost & Sullivan, aby z sukcesem funkcjonować na rynku, firmy będą zmuszone znacząco inwestować w technologie redukujące emisję.

Ceny uprawnień do emisji CO2 (European Union Allowances – EUA), gdzie jedna jednostka odpowiada uprawnieniu do emisji jednej tony CO2 w ramach Europejskiego Systemu Handlu Emisjami, są obecnie na niskim poziomie. Firmy, które mają niewykorzystane jednostki, będą mogły z łatwością odprzedać je firmom z branż silnie zanieczyszczających środowisko. Przyniesie to obustronne korzyści: zarówno kupujący, jak i sprzedający będą w stanie zainwestować swoje oszczędności i zyski w urządzenia energooszczędne i technologie niskoemisyjne.

Negatywny wpływ na cenę jednostek emisji w roku 2008 miały masowe zwolnienia i cięcia produkcji w wielu branżach produkcyjnych w Europie. W czasie od sierpnia do grudnia 2008 roku cena EUA spadła z poziomu 22,5 EUR do 15 EUR. Co więcej, cena węgla także znacząco obniżyła się w tym okresie. W sytuacji obniżki cen tego surowca elektrownie często przechodzą z paliwa gazowego na węglowe. Ponieważ spalanie węgla skutkuje najwyższą ilością emitowanych spalin, oczekiwano, iż po spadku ceny węgla cena EUA wzrośnie. Tak się jednak nie stało. W rzeczywistości, cena jednostki spadła poniżej poziomu 10 EUR na początku 2009 roku, po zmniejszeniu produkcji w wyniku kryzysu gospodarczego.

Kryzys jednakże miał pozytywny skutek: ponieważ poziom emisji spalin w Europie zmalał, nasz kontynent w końcu zbliżył się do docelowych wartości redukcji emisji. Frost & Sullivan zauważa jednak, że ta sytuacja zmieni się, gdy europejska gospodarka zacznie się znowu rozwijać. W związku z tym, dla wielu emitentów dwutlenku węgla mądrym posunięciem są inwestycje w technologie redukcji emisji zanieczyszczeń na wystarczająco wczesnym etapie, aby zminimalizować oddziaływanie zaostrzonych przepisów i wyższych cen węgla podczas fazy III.

„Obecna sytuacja daje wielu branżom silnie zanieczyszczającym środowisko możliwość uzyskania pewnych korzyści poprzez sprzedaż nadwyżki jednostek przeznaczonych na fazę II. W ten sposób mogą zdobyć fundusze na inwestycje w technologie redukujące emisję, podczas gdy inne firmy starają się zaoszczędzić po to, aby polepszyć ogólny wynik finansowy przedsiębiorstwa” – mówi Zeinegul Hassan, analityk sektora energii odnawialnej firmy Frost & Sullivan. – „Firmy przekraczające docelowe wartości redukcji emisji mogą skorzystać, nabywając jednostki po cenie niższej w latach 2009-2010 i zainwestować w ten sposób zaoszczędzone fundusze w technologie redukcji emisji zanieczyszczeń. Dokonując mądrych posunięć, firmy przemysłowe będą dobrze przygotowane na rok 2013, w którym na sprzedaż ma być wystawiona większa liczba jednostek.”