Dla dostawców maszyn i linii technologicznych inwestycyjny boom miał miejsce pod koniec ubiegłej dekady, kiedy branża cukiernicza rozwijała się bardzo prężnie, a zakłady produkcyjne albo się modernizowały, albo powstawały od podstaw.

Duże inwestycje prowadziły też koncerny międzynarodowe, które wchodziły na polski rynek i przejmowały przedsiębiorstwa pamiętające jeszcze czasy PRL-u. Spore nakłady szły więc na unowocześnienie linii produkcyjnych, w wielu przypadkach na odtworzenie ich od podstaw.

Inwestycyjny zastój

Obecnie rynek cukierniczy w Polsce jest bardzo konkurencyjny, na co wpływa jego stopniowe i systematyczne nasycanie.

Doszliśmy już do momentu, w którym funkcjonuje bardzo wielu producentów. Blisko 80 proc. sektora zajmują duże, międzynarodowe koncerny, a pozostała część podzielona jest między rzeszę mniejszych rodzimych przedsiębiorstw. Firmy te już kilka lat temu rozdysponowały między siebie cały tort, praktycznie zostawiając do uszczknięcia tylko niewielkie jego kawałki.

Mniejsi polscy producenci od lat tracą pozycję i praktycznie nie inwestują w nowe rozwiązania technologiczne. Firmy te próbują zagospodarować rynki lokalne lub znaleźć dla siebie nisze rynkowe. Od jakiegoś czasu sektor ten praktycznie się nie rozwija, a ostatnie inwestycje prowadzą jedynie najwięksi gracze, by wspomnieć Cadbury Wedel pod Wrocławiem i w okolicach Opola czy Wawel, który zdecydował się na przenosiny produkcji do nowych obiektów pod Krakowem. Obecnie jest to rynek szczelnie wypełniony (szacuje się, że funkcjonuje na nim ok. 900 przedsiębiorstw), na którym inwestycje służą raczej utrzymaniu zdobytych pozycji niż wprowadzaniu innowacji i nowych produktów.

A ostatnio coraz częściej mówi się, że to rynek bardziej dystrybutora niż producenta, gdzie duzi, skonsolidowani hurtownicy dyktują warunki.

Do sprzedaży coraz rzadziej wprowadzane są zupełnie nowe produkty, a takie przedsięwzięcia stymulują inwestycje w unowocześnianie parków maszynowych. Skutkiem jest więc zastój inwestycyjny.

Firmy cukiernicze nastawione są na utrzymanie posiadanego segmentu rynku i udoskonalanie produktów, z którymi już zawojowały swoją działkę. Również mniejsze przedsiębiorstwa cukiernicze nie wykazują wzrostu i starają się utrzymać udziały na swoim terytorium. Nie przeznaczają też znacznych środków na unowocześnianie parku technologicznego. W ich wypadku główna fala inwestycji przypadła na lata przed wejściem Polski do Unii Europejskiej, kiedy wiele polskich spółek stawiało na unowocześnienie produkcji i dostosowanie technologii do wymogów unijnych.