Następujący przykład, przedstawiony przez autorów raportu, wyjaśnia to zjawisko. Założono, że jeden żeton wart będzie 1 zł. Po wprowadzeniu dopłaty gracz wyda 100 zł - za co zakupi w kasie kasyna żetony warte 91 zł, (czyli 91 żetonów po 1 zł). Za to od Cinkciarza będzie mógł kupić 91 żetonów za np. 97 zł. Jeżeli gracz nic nie przegra w kasynie, to wychodząc będzie mógł odsprzedać posiadane żetony pośrednikowi za (np.) 93 PLN zamiast wymienić w kasie kasyna na 91 zł. W ten sposób gracz zamiast zapłacić 9 zł dopłaty do gier do budżetu państwa, zapłaci jedynie 4 zł, które będą zyskiem arbitrażysty. Znane ekonomiczne prawo Kopernika-Greshama mówi o „wypieraniu droższego pieniądza przez tańszy”. Tańsze żetony (pochodzące od cinkciarzy) będą wypierać droższe (obarczone dopłatą do gier), kupowane w kasach.

Według analiz maksymalny udział cinkciarzy w rynku, przy założeniu, że jednymi żetonami, które muszą zostać zakupione w kasach licencjonowanych kasyn są żetony przegrane przez graczy przy stołach do gry, może osiągnąć maksymalnie do 80% obrotów. Zdaniem autorów najbardziej prawdopodobne jest założenie przejęcia 40% obrotów przez cinkciarzy.

Podsumowanie

Zdaniem autorów raportu po wprowadzeniu dopłaty do gier nieuniknione jest równoległe pojawienie się zjawisk opisanych w scenariuszach: „Rentowność”, „Monako” i „Cinkciarze”. Przewidują oni, że najbardziej prawdopodobne jest osiągnięcie tylko 44% wysokości przychodów do budżetu zakładanych przez Ministerstwo Finansów w ramach scenariusza „Naiwnego” (stan obecny to 55% kwoty założonej w scenariuszu „Naiwnym”). Oznacza to, że łączne dochody budżetu państwa z tytułu dopłat, podatku gier oraz pozostałych kosztów publiczno-prawnych nałożonych na rynek kasyn spadną o ok. 20% w stosunku do dochodów osiąganych przez budżet w chwili obecnej.

Jednak IBSPAN zwraca uwagę, że zaprezentowane scenariusze nie pokazują wszystkich możliwych konsekwencji wprowadzenia dopłaty do gier. Pojawią się inne problemy związane z wprowadzeniem dopłaty, w tym kryminogenne i antyspołeczne, takie jak np. redukcje zatrudnienia związane z likwidacją kasyn, trudności w ścisłym zdefiniowaniu podstawy naliczania dopłat i kwadratura sprzecznych interpretacji, znaczne koszty dostosowania kasyn do pobierania ewentualnych dopłat i czasochłonność takich zmian, możliwość przejmowania kontroli nad arbitrażem przez grupy przestępcze, deprofesjonalizacja kasyn, zmniejszanie poszanowania dla przepisów prawa wśród graczy itd.

Dlatego też przedstawiciele firm prowadzących kasyna gry protestują przeciwko planowanym zmianom przepisów przygotowywanym przez Ministerstwo Finansów. Po drugie, przedsiębiorcy protestują przeciwko projektowi wprowadzenia kas fiskalnych w kasynach gry, rejestrujących każdy zakład. W ich opinii rejestracja ta ma znaczenie czysto techniczne i nie wiąże się z dodatkowymi wpływami podatkowymi do budżetu. Jej wprowadzenie wynika z niedopracowania przepisów. Wiąże się jednak z dużymi nakładami finansowymi i organizacyjnymi po stronie kasyn. Przedstawiciele firm apelują o dialog i ponowne przyjrzenie się projektowanym zmianom.

Informacje o badaniu
Raport powstał w ramach Letnich Praktyk Badawczych realizowanych w okresie od lipca do września 2008 r. w Instytucie Badań Systemowych Polskiej Akademii Nauk i dotyczy przeprowadzonej analizy Projektu Ustawy z dnia 5 sierpnia 2008 r. o zmianie ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. 2004 r. Nr 4 poz. 27 z późn. zm.). Opracowanie przygotowane zostało przez zespół złożony ze studentów i doktorantów polskich uczelni, uczestników Letnich Praktyk Badawczych.