Jedną z możliwości wyjścia z tego impasu jest szybkie wprowadzenie w życie działań określanych jako Partnerstwo Publiczno-Prywatne. Ustawa jest, jak mi wiadomo są akty wykonawcze. Natomiast brakuje „pioniera”, który zrealizuje pierwszy projekt, który dla większości będzie stanowił przykład do naśladowania. Po złamaniu tej psychologicznej bariery szybciej powstałyby różne konsorcja z udziałem kapitału zagranicznego, krajowego oraz odpowiednią instytucją publiczną. Instytucje państwowe i samorządowe muszą być jednak tak dobrane, aby spełniały podstawowe warunki, takie jak posiadanie kapitału i technologii oraz doświadczenie w realizacji projektów infrastrukturalnych finansowanych z funduszy UE. Polskie podmioty muszą posiadać doświadczenie w zakresie realizacji podobnych projektów zarówno w kraju, jak i za granicą.

Należy przy tym pamiętać, że pieniądze z Unii mogą mieć też negatywny wpływ na gospodarkę, powodując chociażby wzmocnienie kursu złotego wobec walut zagranicznych, zwiększenie ilości pieniądza w obiegu. Dotacje mogą zmusić w konsekwencji bank centralny do utrzymania wysokich stóp procentowych, które z kolei doprowadzą do dalszego wzmocnienia złotego. Pozytywnym aspektem unijnego dofinansowania – trudnym do przecenienia - jest jednak fakt, że eurodotacje doprowadzą do dalszego spadku bezrobocia oraz zmuszą małe i średnie przedsiębiorstwa do zwiększenia konkurencyjności, wprowadzenia nowych produktów oraz szybszego dotarcia do klienta. Jednym słowem Polska ma niepowtarzalną okazję, która jest powoli marnowana poprzez inercję chorego biurokratycznego systemu.

Richard Mbewe