W 2005 r. zarejestrowano ok. 211 tys. takich podmiotów, z czego 99% stanowiły tzw. mikro-przedsiębiorstwa, o liczbie pracujących do 9 osób. W ¾ były to firmy, w których nie zatrudniano pracowników najemnych. Nieco ponad 5% spośród nowych firm posiadało osobowość prawną. Pozostałe firmy były zakładane przez osoby fizyczne. Najczęściej podejmowana była działalność handlowa, a w dalszej kolejności – związana z obsługą nieruchomości i firm, budowlana i przemysłowa.

Przewagę aktywności gospodarczej mężczyzn obserwuje się w największym stopniu w budownictwie, transporcie i przemyśle. Kobiety odgrywają decydującą rolę przy zakładaniu przedsiębiorstw z zakresu edukacji i ochrony zdrowia oraz w pozostałej działalności usługowej. Osoby podejmujące działalność to przede wszystkim ludzie młodzi, posiadający
średnie wykształcenie.

Spośród nowo tworzonych przedsiębiorstw, po pierwszym roku od wejścia na rynek przeciętnie ⅓ firm jest zmuszona do zaprzestania działalności. Spośród jednostek, które powstały w 2005 r., najwyższy wskaźnik przeżycia charakteryzował podmioty prowadzące działalność z zakresu ochrony zdrowia i edukacji, najniższy – hotele i restauracje.

Wśród nowych podmiotów dominują takie, które ograniczają działalność do rynku lokalnego. Odnosi się to głównie do hoteli i restauracji, pozostałej działalności usługowej i handlu. Podejmowanie działalności na rynkach zagranicznych deklarują przede wszystkim przedsiębiorstwa transportowe, budowlane oraz z zakresu obsługi nieruchomości i firm.

Należy oczekiwać, że w następnych latach najsłabsze z nowych przedsiębiorstw nie sprostają konkurencji i będą zmuszone zakończyć działalność i wycofać się z rynku. Wskazują na to m.in. wyniki 5-letnich badań przedsiębiorstw powstałych w 2001 r. Ze zbiorowości 209 tys. mikro-przedsiębiorstw utworzonych w 2001 r., 5 lat później na rynku pozostawało zaledwie 59 tys. (28%). Jedynie w przemyśle, transporcie oraz obsłudze nieruchomości i firm wskaźnik przeżycia między 2001 r. a 2006 r. przekroczył 30%. Najtrudniej było utrzymać się na rynku właścicielom hoteli i restauracji.

Na decyzję o zakończeniu działalności wpływają różne czynniki. Spośród nich do najważniejszych należy zaliczyć: niedostateczne środki finansowe, jakimi dysponują przedsiębiorcy oraz zbyt duża konkurencja na wybranym przez nich segmencie rynku. W konsekwencji uzyskiwania niewielkich zysków lub ponoszenia strat na prowadzonej działalności, przedsiębiorcy nie są w stanie modernizować i rozwijać środków produkcji, wypromować produktu i być rozpoznawalnymi na rynku nie tylko krajowym ale i lokalnym, zwiększać skali produkcji i zatrudnienia.