Wcześniej gaz ziemny z Norwegii dostarczany był na podstawie umowy zawartej 5 maja 1999 r. pomiędzy PGNiG a grupą firm norweskich (Statoil, Norsk Hydro Produksjon oraz Total E&P Norge), która obowiązuje do 1 października 2006 r. PGNiG odbiera gaz w ramach tej umowy przez punkt zdawczo-odbiorczy w Lasowie koło Zgorzelca. W sumie PGNiG kupiło 2,6 mld metrów sześciennych gazu na mocy tej umowy.

Zawarta umowa ramowa jest korzystniejsza niż tradycyjne umowy typu "bierz lub płać", gdyż umożliwia elastyczne zarządzanie dostawami gazu ziemnego.

Umowa ramowa określa ogólne zasady, w oparciu o które odbywać się będzie współpraca w zakresie dostaw gazu. Natomiast szczegółowe warunki poszczególnych transakcji (np. ilość i cena) będą każdorazowo ustalane w zawieranych umowach gazowych, bez konieczności negocjowania warunków ogólnych uregulowanych już umową ramową.

Ponadto dzięki tej umowie PGNiG będzie miało dostęp do wielu punktów dostawy gazu norweskiego na terenie Europy. Pozwoli to PGNiG dokonywać zakupu gazu w okresach zwiększonego zapotrzebowania i do celów bilansowych.

Umowa wymaga jeszcze podpisania osobnych umów na transport gazu przez Niemcy. Dotychczasowa umowa na transport gazu przez niemieckie rurociągi, podpisana z firmami E.ON i VNG, wygasa z końcem września.