eGospodarka.pl

eGospodarka.plWiadomościGospodarkaRaporty i prognozy › Gabinet Cieni BCC publikuje nowe wskazania dla rządu

Gabinet Cieni BCC publikuje nowe wskazania dla rządu

2018-10-12 11:58

Gabinet Cieni BCC publikuje nowe wskazania dla rządu

Brakuje rąk do pracy © bnorbert3 - Fotolia.com

Niedobór pracowników oraz skala zaprojektowanych zmian w przepisach podatkowych. To kwestie, nad którymi współcześni przedsiębiorcy nie są w stanie przejść obojętnie. I to właśnie m.in. te tematy poruszono podczas ostatniego posiedzenia Gospodarczego Gabinetu Cieni BCC, które odbyło się 8 października w Warszawie. Jego ministrowie ocenili dotychczasowe działania i przedstawili kolejne wytyczne dla rządzących. Co zatem trzeba zrobić, aby poprawić warunki działalności rodzimych przedsiębiorców?

WSKAZANIA dla rządu

Gospodarka

DR JANUSZ STEINHOFF, minister gospodarki Gospodarczy Gabinet Cieni BCC

Ministerstwo Energii – współpraca z Urzędem Regulacji Energetyki


Od momentu utworzenia Ministerstwa Energii relacje między resortem a URE charakteryzują się napięciami i decyzjami, których długofalowe konsekwencje w obszarze energetyki, a więc i gospodarki obniżają naszą wiarygodność w oczach przedsiębiorców oraz pod znakiem zapytania stawiają przewidywalność warunków działania firm. Zapowiedź prezesa URE z końca września o możliwości podwyżek cen energii dla odbiorców komunalnych w związku z rosnącymi cenami hurtowymi energii nie spotkała się z aprobatą ME. Wstępne szacunki ekspertów wskazują, że brak podwyżek w taryfie G oznacza utratę 3 mld zł przychodów w skali roku. Zdaniem analityków Ipopema Securities ceny prądu dla odbiorców indywidualnych powinny w tej sytuacji wzrosnąć o 15-20 proc. Brak adekwatnej reakcji to działanie w poprzek zasad wolnego rynku i tworzenie sytuacji, w której przemysł skrośnie finansuje odbiorców komunalnych. Ceny energii muszą być bowiem funkcją m.in. kosztów uprawnień do emisji CO2 (a te w ciągu roku podrożały czterokrotnie, osiągając cenę 25 euro za tonę) oraz wysokich cen nośników energii. Wsparcie gospodarstw domowych powinno być dedykowane wyłącznie indywidualnym, zweryfikowanym przypadkom, w oparciu o mechanizmy pomocy socjalnej.

Ministerstwo Energii – podjęcie racjonalnej ekonomicznie decyzji dotyczącej KWK Krupiński


Spółka Restrukturyzacji Kopalń szacuje, że każdy dzień utrzymywania kopalni Krupiński kosztuje ok. 249 tys. zł, co daje 7,5 mln zł miesięcznie. Z danych Spółki Restrukturyzacji Kopalń wynika, że dotychczas z budżetu państwa na likwidację KWK Krupiński wydano 188,3 mln zł. W marcu 2016 r. podjęto decyzję o likwidacji kopalni z Suszca w chwili, gdy ceny węgla znacząco wzrosły. W czerwcu 2018 roku spółka Tamar Resources, deklarująca chęć reaktywacji kopalni Krupiński, poinformowała, że Komisja Europejska nie ma zastrzeżeń do ponownego otwarcia zakładu, ale pod warunkiem zwrotu udzielonej pomocy publicznej. Uważam, iż w tej, jak i w innych decyzjach o likwidacji kopalń, oferty potencjalnych inwestorów powinny być przez Ministerstwo Energii poważnie i transparentnie rozpatrzone. Polska zwiększa dość szybko import węgla, dlatego też powinniśmy być otwarci na inwestycje w tym obszarze, również z udziałem prywatnego lub zagranicznego kapitału.

Ministerstwo Energii – rozporządzenie do ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw


Od początku lipca funkcjonuje już ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, która wprowadziła m.in. normy jakościowe dla węgla i zakaz sprzedaży najgorszej jakości paliwa. Większość wprowadzonych nową ustawą rozwiązań już obowiązuje, za wyjątkiem tych dotyczących węgla brunatnego spalanego w indywidualnych kotłach grzewczych, dla których wprowadzono dwuletni okres przejściowy. Regulacje w tym zakresie wejdą w życie 1 czerwca 2020 roku.

Dlatego tak istotne jest przyspieszenie w resorcie energii prac nad rozporządzeniem ws. jakości węgla, będącym aktem wykonawczym do ustawy. Projekt rozporządzenia był przedmiotem kontrowersji i konsultacji społecznych, które zaangażowały wiele środowisk. Uważam, iż ostateczna wersja tej regulacji powinna zdecydowanie eliminować z rynku odbiorców indywidualnych te gatunki węgla, których jakość nie gwarantuje redukcji poziomu tzw. niskiej emisji w naszym kraju.

fot. bnorbert3 - Fotolia.com

Brakuje rąk do pracy

Dużym problemem dla przedsiębiorców jest brak rąk do pracy.


Finanse

PROF. STANISŁAW GOMUŁKA, minister finansów Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Dużym problemem dla przedsiębiorców jest brak rąk do pracy. Obecnie, średniorocznie około 10% zatrudnionych w Polsce to obywatele Ukrainy. Jeśli inne kraje UE, w szczególności Niemcy, pozwolą na pracę Ukraińcom, to istnieje ryzyko dużego i gwałtownego zmniejszenia się podaży pracy. Trzeba zaproponować rządowi, razem z ministrem ds. rozwoju i inwestycji, przyjęcie regulacji zwiększających zainteresowanie stałym pobytem w Polsce pracowników z Ukrainy i ich rodzin.

Drugim, dużym problemem dla przedsiębiorców jest wzrost ryzyka inwestycyjnego związany z ograniczaniem prawa prywatnej własności poprzez propozycje ustawowe takie jak exit tax, wysoki podatek od darowizn oraz przejmowanie praw właścicielskich przez Skarb Państwa bez wyroku sądowego.

Polityka podatkowa

DR IRENA OŻÓG, minister ds. polityki podatkowej Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Z uwagi na istotne problemy i trudności ze stosowaniem odwróconego obciążenia w rozliczeniach w VAT usług budowlanych, przede wszystkim w branży budowlanej i deweloperskiej, ale również w zakresie świadczenia usług najmu – zarówno po stronie wynajmujących i najemców – postulowana jest zmiana przepisów Ustawy o VAT, która umożliwi powrót do stosowania zasad ogólnych opodatkowania usług budowlanych.

Proponujemy rozszerzenie katalogu kosztów kwalifikowanych rozliczanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej o wydatki poniesione na usługi nabywane od podmiotów trzecich, innych niż jednostki naukowe, w szczególności wydatki związane z działalnością badawczo-rozwojową ponoszone na wynagrodzenia wypłacane na podstawie umów o współpracę zawieranych z osobami prowadzącymi działalność w obszarze badań i rozwoju.

Proponujemy wykreślenie z ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji tzw. małej klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania jako niecelowej (w świetle obowiązującej ogólnej klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania) oraz zniechęcającej do działań inwestycyjnych.

Rynek pracy i prawo pracy

ZBIGNIEW W. ŻUREK, minister pracy Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie jest typowym ministerstwem gospodarczym. Jego priorytetami są przede wszystkim działania o charakterze społecznym, socjalnym. Inne priorytety, co wynika już z samej nazwy, ma Gospodarczy Gabinet Cieni BCC. Jak wiadomo, zadania zorientowane na gospodarkę, stoją często w opozycji do działań związanych z organizacją wsparcia wybranych grup społecznych, z zasady słabszych ekonomicznie.

W wyniku działalności gospodarczej powstają możliwości ekonomiczne, aby finansować zadania socjalne. Dlatego też Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, realizując cele socjalne powinno pamiętać także o gospodarce. W swoich działaniach dbać o równowagę w realizacji nie tylko celów społecznych lecz także zadań gospodarczych. Zdaniem Gabinetu Cieni BCC, równowaga pomiędzy obiema wymienionymi sferami jest zaburzona na niekorzyść gospodarki. Dotyczy to zresztą nie tylko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

1. Pilnie podjąć przerwane kilka miesięcy temu prace nad nowym Kodeksem pracy.


Od lat mówi się o konieczności gruntownej, systemowej reformy prawa pracy w Polsce. Reformy cząstkowe już nie wystarczają. Grube dziesiątki nowelizacji spowodowały, że Kodeks stracił spójność i przejrzystość.

Jednocześnie, co może daleko ważniejsze, stał się nienowoczesny, anachroniczny, gdyż nie uwzględnia szeregu zmian, jakie w ostatnich latach nastąpiły na rynku pracy. Kodeks nie może od nich abstrahować, by praktyka rzeczywistości nie rozjeżdżała się z kodeksową teorią.

Do gruntownych zmian potrzeba odwagi i woli politycznej. Wizji rozwoju stosunków pracy i wspierania tego, co dobre i efektywne.

Tymczasem prace Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Pracy, powołanej na 18 miesięcy, od września roku 2016 do marca roku bieżącego, nie tylko nie spełniły oczekiwań (ich wynik nie satysfakcjonuje ani pracodawców ani związkowców). Powstałe w ich wyniku projekty kodeksów indywidualnego i zbiorowego prawa pracy pozostały w szufladach Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Jest kilka możliwych dróg prac nad nowym Kodeksem pracy. Każda z nich będzie dobra, jeśli zaprowadzi nas do celu: stworzenia nowoczesnego, opartego o realia, także ekonomiczne, dzisiejszego rynku pracy i dalszych wyzwań, związanych z jego rozwojem.

2. Odważnie i systemowo otworzyć polski rynek pracy dla obywateli innych państw.


Brak rąk do pracy jest dziś bodajże największą przeszkodą rozwoju gospodarczego Polski. Gdyby nie to, moglibyśmy produkować więcej i taniej. Polska gospodarka mogłaby być bardziej konkurencyjna; moglibyśmy w ten sposób polepszać napięty mimo świetnej sytuacji gospodarczej budżet państwa. Napływ zagranicznej siły roboczej mógłby zahamować nadmierną (nie jesteśmy przeciwni podwyżkom płac ale powinny być one zharmonizowane z możliwościami finansowymi pracodawców) presję płacową, która staje się coraz większą przeszkodą w rozwoju polskiej gospodarki.

Zdajemy sobie sprawę z tego, że napływ zagranicznych pracowników niesie ze sobą określone ryzyka. Jednak jeżeli ich nie poniesiemy – możemy mieć pewność, że rosnący niedobór pracowników spowoduje dalsze wyhamowywanie polskiej gospodarki, co będzie miało negatywny wpływ na warunki życia naszych obywateli.

3. Wykonać maksimum możliwych działań, by zminimalizować negatywny wpływ dyrektywy Rady Unii Europejskiej, dotyczącej pracowników delegowanych.


Prawie dokładnie rok temu, w październiku roku 2017, Rada Unii Europejskiej przyjęła dyrektywę, dotyczącą pracowników delegowanych. Polsce nie udało się wtedy zbudować skutecznej koalicji przeciw prawu, które może spowodować utratę nawet stu tysięcy miejsc pracy polskich kierowców, nie mówiąc o innych branżach, w tym budownictwa, rolnictwa i przetwórstwa.

Niekorzystne prawo powinno wejść w życie po maksimum czterech latach od momentu uchwalenia wspomnianej dyrektywy. Od października 2017 upłynął rok, pozostało nam zatem nie więcej niż trzy lata. Te trzy lata należy maksymalnie wykorzystać, tworząc nowe państwowe zasady tak, by nowe prawo podziałało możliwie minimalnie negatywnie na rynek pracy w Polsce. Pozostały czas należy wykorzystać optymalnie, tworząc nowe mechanizmy ochrony konkurencyjności polskich firm. To jedno z ważniejszych zadań dla Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Jednocześnie – jedno z największych zagrożeń dla szeregu branż, dla całości rynku pracy, poziomu bezrobocia, finansów publicznych, przyszłości polskiej gospodarki.

Realizacja wyżej wymienionych zadań, które mogłyby poprawić warunki prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce mogłaby być pozytywem.

Brak lub ograniczenie działań w duchu powyższych postulatów stanowią oczywiste zagrożenia dla całej gospodarki lub szeregu jej branż.

Przedsiębiorczość i innowacje

BOŻENA LUBLIŃSKA-KASPRZAK, minister ds. przedsiębiorczości i innowacji w Gospodarczym Gabinecie Cieni BCC


Wprowadzenie regulacji, które rozwiążą problem przeterminowanych płatności. Ok. 80-90 proc. polskich firm deklaruje problemy z przeterminowanymi płatnościami. Wartość niezapłaconych faktur w portfelu firm wynosi średnio 22,7 proc. Według obecnych przepisów fakturę należy uiścić w ciągu 60 dni, jednak strony mogą ustalić inny termin. Powszechnym zjawiskiem jest narzucanie kontrahentom dłuższych – nawet 180-dniowych – terminów płatności, w szczególności dotyczy to podmiotów o nierównej pozycji rynkowej.

Poprawa efektywności procesów administracyjnych z perspektywy firmy oraz uproszczenie procedur dla przedsiębiorców poprzez wykorzystanie rozwiązań cyfrowych. Obecnie przedsiębiorcy bardzo wiele spraw muszą załatwiać w urzędach fizycznie, papierowo lub w wielu nieskoordynowanych i niekomunikujących się ze sobą serwisach.

Ubezpieczenia społeczne

DR WOJCIECH NAGEL, minister ds. ubezpieczeń społecznych Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Resortem właściwym dla obszaru problemowego jest Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Możliwości poprawienia warunków działalności gospodarczej należy upatrywać w kilku węzłowych zagadnieniach:

Podniesienie stopnia aktywizacji zawodowej,
w warunkach licznych ścieżek wyjścia z rynku pracy (m.in. przywileje emerytalne, emerytury pomostowe) oraz mechanizmów dezaktywujących, także w programach, które pozytywnie oddziałują na zmniejszenie ubóstwa na wsi i w mniejszych miastach. Pomimo tzw. bezrobocia frykcyjnego (poniżej 5% w pomiarze stopy bezrobocia UE), wiele osób pozostaje nieaktywnych zawodowo, korzystając z rozmaitych rodzajów pomocy socjalnej, rzeczowej, żywnościowej oraz zasiłków. Ograniczają one skłonność do pracy osób zdolnych do pracy. Niestety, w polskich warunkach podniesienie wskaźnika aktywności zawodowej powyżej 60% jest bardzo trudne do osiągnięcia i związane jest z socjalnym modelem realizowanej polityki społecznej. Z drugiej strony pewne ważne inicjatywy na rzecz osób niepełnosprawnych (tzw. odmrożenie progów, podniesienie renty socjalnej) zasługują na uznanie.

Wprowadzenie zasady domniemania uczciwości przedsiębiorcy, polegającej na uznaniu, iż prowadzi on swoje interesy w sposób uczciwy, płacąc składki i należne podatki oraz działając w granicach prawa. Należy odstąpić od zmasowanych kontroli ubezpieczalni wobec firm, które stosowały w sposób legalny umowy cywilno-prawne, a które obecnie, tuż przed okresem przedawnienia, są negowane. Sprawa dotyczy także orzecznictwa sądów pracy i ubezpieczeń społecznych wobec spraw kierowanych przez pracodawców i nierównoprawnego ich traktowania w stosunku do uprawnień, które wykonuje ZUS, które są dyskusyjne prawnie.

Wpływ na podatki – odpowiedź rządu co dalej z OFE? Istnieje konieczność podjęcia w ramach ustawowego Przeglądu emerytalnego 2020 problematyki przyszłości pozostałych aktywów OFE, po umorzeniu poprzednio, na kwotę ponad 150 mld zł, papierów skarbowych oraz wyraźnego komunikatu, iż nie zostaną one odebrane obywatelom w sensie „kasowym” i ponownie nadpisane w sensie „księgowym” na wirtualnym koncie w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Rząd powinien wystąpić z inicjatywą ustawodawczą potwierdzającą założenia przekazania pozostałych środków na rzecz Obywateli (75%) i Funduszu Rezerwy Demograficznej (25%), które są zawarte w przyjętej Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju. Istnieje uzasadnione podejrzenie, iż ostateczna likwidacja OFE, wpłynęłaby na wzrost podatków dochodowych w perspektywie średnioterminowej, ze względu na konieczność realizacji dodatkowo księgowo nadpisanych zobowiązań państwa. Obecna wartość aktywów OFE, zasadniczo akcyjnych, wynosi 160 mld zł.

Spółki Skarbu Państwa i prywatyzacja

DR GRAŻYNA MAGDZIAK, minister skarbu i prywatyzacji Gospodarczego Gabinetu Cieni BCC

Zmiany zarządów


Kluczowym postulatem wobec premiera rządu oraz wszystkich ministrów, którzy w imieniu Skarbu Państwa pełnią funkcje właścicielskie w spółkach Skarbu Państwa, jest zaprzestanie wymiany zarządów w tych spółkach. Postulat ten zgłaszamy nieustająco od kilku lat, ale od 2016 r. jest on szczególnie istotny. W ostatnich dwóch i pół roku odwoływanie prezesów i członków zarządu w spółkach państwowych stało się bowiem nagminną i niezwykle częstą praktyką. W okresie tym, w liczących się dla polskiej gospodarki podmiotach zależnych od państwa, zmian takich dokonywano nawet sześciokrotnie.
Praktyka ta działa druzgocąco na strategię działania firmy, nawet wówczas, jeśli by nowo powołane zarządy były kompletne. Niestety, kompletne są one niezwykle rzadko, ponieważ kluczem ich wyboru są kryteria polityczne, a nie merytoryczne. W konsekwencji, zarządzanie spółkami państwowymi jest chaotyczne, niekonsekwentne i mało efektywne.

Priorytety; przestać wspierać każdą spółkę państwową


Coraz powszechniej mówi się w świecie gospodarczym o nadchodzącym kryzysie. Rodzi to konieczność stworzenia dla firm państwowych, kryzysowych modeli funkcjonowania, a na szczeblu centralnym priorytetów określających, które ze spółek i w jakiej formie uzyskiwać będą wsparcie ze strony państwa. Obecnie nie ma takich priorytetów, a rząd chroni każdą formę własności państwowej, nawet nieefektywną i nie mającą szans na przywrócenie w niej rentownej działalności. Środki budżetowe na te cele wydaje się więc w sposób bardzo rozproszony, nie koncentrując się na branżach lub podmiotach o systemowo kluczowym znaczeniu dla gospodarki krajowej.
Generalna poprawa funkcjonowania państwowego sektora gospodarczego wymaga sformułowania listy obszarów strategicznych, które powinny być przedmiotem wsparcia w pierwszym rzędzie takich jak np. energetyka, a następnie listy podmiotów, którym ta pomoc może być udzielana w określonych sytuacjach. Firmy nie należące do tych grup, Skarb Państwa powinien zlikwidować lub sprzedać (sprywatyzować), a nie utrzymywać za wszelką cenę, marnotrawiąc na to środki finansowe.

Wsparcie właścicielskie dla zarządów


Jedną z niezbędnych cech sprawnego działania podmiotów gospodarczych jest dobra współpraca zarządu z właścicielem do którego firma należy. To właściciel w drodze decyzji rady nadzorczej lub walnego zgromadzenia, wybiera zarząd, akceptuje sformułowaną przez zarząd strategię oraz plany okresowe firmy, a często nawet sam określa cele jakich realizacji oczekuje. Oznacza to że jeśli zarząd czyni to co zgodne jest z intencjami i wolą jej właściciela, zarząd ma we właścicielu spółki wsparcie swoich działań. Zasada ta nie jest jednak przestrzegana w spółkach państwowych. Zarządy tych podmiotów nie mogą liczyć na pomoc właściciela – Skarbu Państwa – nawet w sytuacjach kryzysowych takich jak np. konflikt ze związkami zawodowymi, czy wdrażanie kontrowersyjnej strategii rozwojowej, wywołanych przez realizację zadań mu nakazanych lub wynikających z uzgodnionych z właścicielem koncepcji.

Osłabia to pozycję zarządu w spółce i zniechęca do aktywniejszych, ale bardziej zdecydowanych przedsięwzięć. Promuje za to bierność i działania pozorne. Skarb Państwa musi zatem „wejść w rolę” prawdziwego właściciela swoich spółek i wspierać ich wybrane przez siebie zarządy.

Infrastruktura i budownictwo

DR ŁUKASZ BERNATOWICZ minister infrastruktury


  • Przyjąć jak najszybciej nowelizację ustawy Prawo zamówień publicznych.
  • Podjąć zawieszone prace nad Kodeksem Urbanistyczno-Budowlanym.
  • Zatrzymać bardzo szkodliwą nowelizację ustawy deweloperskiej.

Ochrona Zdrowia

ANNA JANCZEWSKA-RADWAN, minister ds. systemu ochrony zdrowia Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Rozszerzenie i powołanie przez Ministra Zdrowia do społecznej Rady Programowej debaty „Wspólnie dla Zdrowia” wskazanych i upełnomocnionych przez poszczególne partie polityczne ekspertów ds. ochrony zdrowia.


W czerwcu tego roku minister zdrowia Ł. Szumowski zainicjował ogólnokrajową debatę „ Wspólnie dla Zdrowia”, w wyniku której ma zostać wypracowana do czerwca 2019, tak potrzebna, wizja i strategia dla systemu ochrony zdrowia w Polsce, w długofalowej perspektywie. To fundamentalne zagadnienie ponadpartyjnego konsensusu w sprawie wizji i strategii było podnoszone przez GGC BCC niemalże co kwartał, od 2012 roku. Naszym zdaniem obecność tych ekspertów w Radzie z pełnomocnictwami swoich partii politycznych jest warunkiem koniecznym, by finalny dokument wizji i strategii miał szansę stać się „obowiązującym wszystkich ministrów zdrowia i cały zarząd służby zdrowia w przyszłości”, jak określił prof. P. Górski, przewodniczący Rady Programowej „Wspólnie dla Zdrowia”.

Pilne przedstawienie przez resort zdrowia długofalowego planu rozwiązania narastających w ochronie zdrowia braków kadrowych.


Zgodnie z danymi OECD w Polsce na 1000 osób przypada tylko 25 pracowników ochrony zdrowia, co stanowi jeden z najniższych wskaźników wśród krajów OECD. Gorsze wskaźniki mają tylko w Meksyku ( 13 osób ) i w Chile (22 osoby ). W krajach o wysokim standardzie opieki medycznej liczba ta jest 3-5 razy wyższa i tak np. w Norwegii wynosi ponad 100 osób. Krytycznie też przedstawia się w ramach tej grupy zawodowej liczba lekarzy i pielęgniarek na 1000 mieszkańców. W Polsce mamy 2,3 lekarzy i 5,3 pielęgniarek na 1000 mieszkańców, podczas gdy np. w Norwegii jest to odpowiednio 4,5 lekarzy i 16,7 pielęgniarek. Średnia w Unii dla lekarzy wynosi 3,5, a dla pielęgniarek 9,4. W związku z coraz bardziej starzejącym się społeczeństwem, obniżeniem wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, brakiem zachęt do wybierania specjalizacji deficytowych oraz niskimi wynagrodzeniami w ochronie zdrowia problem braku kadr będzie coraz bardziej narastał.

Podjęcie merytorycznej dyskusji z interesariuszami systemu ochrony zdrowia w sprawie prawnych regulacji dotyczących dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych.


Społeczeństwo polskie wydaje już 40-46 mld zł z własnej kieszeni, inwestując w swoje zdrowie. O 40 % wzrosła liczba osób nabywających prywatne polisy, bez pośrednictwa macierzystego zakładu pracy. Rząd powinien rozważyć wprowadzenie stosownych zachęt w postaci ulg podatkowych dla tak ważnych inwestycji obywateli w swoje zdrowie. Wskazane byłoby również przyjrzeć się inicjatywie Future Healthcare w zakresie programu kompleksowego ubezpieczenia zdrowotnego po przystępnych cenach dla osób prywatnych.

Prawo gospodarcze

RYSZARD KALISZ, minister ds. prawa gospodarczego Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


Sprawnie działające sądownictwo to jeden z głównych czynników wpływających na warunki prowadzenia biznesu w danym państwie. Skompletowanie składu w Sądzie Najwyższym w oparciu o niekonstytucyjne przepisy, niejasne procedury powołania członków Krajowej Rady Sądownictwa, wpływ ministra sprawiedliwości na obsadę kierowniczych stanowisk w sądach i zapowiedzi opozycji, że cofnie wszystkie reformy obecnej władzy – tego obawiają się przedsiębiorcy w naszym kraju.

Inną istotną barierą prowadzenia biznesu w Polsce jest wysoki udział obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne w ogólnych kosztach pracy – wynosi on 29,7 proc. i jest dwunastym najwyższym w całym OECD. W rezultacie wysokich pozapłacowych kosztów pracy w Polsce, przy pensji brutto wynoszącej 4000 złotych, pracownik uzyskuje „na rękę” niewiele ponad 2850 złotych, podczas gdy jego etat kosztuje pracodawcę ponad 4800 złotych. Oznacza to, że mniej więcej 50 proc. wynagrodzenia brutto trafia, w tej czy innej formie, do państwa, a nie bezpośrednio do pracownika.

Wśród kluczowych uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się system podatkowy, który jest w Polsce oceniany jako zły (2,2 w 5-stopniowej skali). Z internetowego Systemu Aktów Prawnych wynika, że podstawowe ustawy podatkowe zmieniły się w 2017 roku 36 razy. Innym problemem jest poziom skomplikowania polskiego prawa podatkowego. Według raportu Global Competitiveness 2017–2018, przygotowanego przez Światowe Forum Ekonomiczne, stanowi on najbardziej problematyczny czynnik dla prowadzenia biznesu w Polsce.

System stanowienia prawa

WITOLD MICHAŁEK, minister ds. procesu stanowienia prawa Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


W dalszym ciągu, wiele z przygotowywanych przez instytucje rządowe ocen skutków regulacji dalekich jest od rzetelności oraz zgodności z obowiązującymi już od kilku lat „Wytycznymi do przeprowadzania oceny wpływu oraz konsultacji publicznych w ramach rządowego procesu legislacyjnego”. Oznacza to konieczność wdrożenia następujących działań:
  1. Pełne wykorzystanie w procesie legislacyjnym instrumentu doskonalenia prawa jakim jest OSR. Wzrost rangi OSR powinien być wynikiem i oznaką determinacji rządu w poprawianiu jakości prawa.
  2. Wypracowanie i wdrożenie wewnętrznych rozwiązań organizacyjnych, które w sposób skuteczny będą wpływały na zapewnienie jakości dokonywania OSR, np. zwiększenie znaczenia i lepsze wykorzystanie już istniejących w ministerstwach zespołów ds. OSR.
  3. Przeprowadzenie kluczowych elementów oceny skutków regulacji na wstępnym etapie planowania interwencji regulacyjnej, co umożliwi wykorzystanie ich wyników na dalszych etapach tego procesu. W szczególności, przeprowadzenie wielowariantowej oceny przewidywanych skutków społeczno-gospodarczych regulacji oraz angażowanie w ten proces partnerów społecznych i zewnętrznych ekspertów.
  4. Wzmocnienie działań mających na celu podnoszenie poziomu wiedzy i kompetencji w zakresie przeprowadzania OSR przez wszystkich pracowników, zaangażowanych w ten proces.
  5. Wprowadzenie obowiązku dokumentowania wyników analizy poszczególnych wariantów rozwiązań problemu branych pod uwagę w ramach OSR.

Realizacja powyższych zadań ograniczy sytuacje, w których ocenę skutków regulacji sprowadza się jedynie do uzasadnienia uprzednio podjętych decyzji.

Środowisko naturalne

RYSZARD PAZDAN, minister środowiska Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


  • Uporządkować i uprościć do minimum procedury prawno-administracyjne związane z budową i eksploatowaniem instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE), zarówno w obszarze działalności komercyjnej jak i służących do użytku własnego. Niestabilność prawna powoduje, że inwestycje w OZE są coraz bardziej ryzykowne a przez to kosztowne. Należy mieć na uwadze konieczność osiągnięcia w 2020 r. 15% OZE w miksie energetycznym kraju, a także to, że jest to dla Polski jedyne, perspektywiczne rozwiązanie osiągnięcia pełnej niezależności i stabilizacji bezpieczeństwa energetycznego.
  • Zmodyfikować zasady tworzenia i funkcjonowania klastrów energii, w tym szczególnie związanych z zasobami lokalnymi.
  • Uchwalić politykę energetyczną państwa. Chroniczny brak takiego dokumentu destabilizuje inwestycje w sektorze energetycznym.

Spółdzielczość

MIECZYSŁAW GRODZKI, minister ds. spółdzielczości Gospodarczego Gabinetu Cieni BCC

Ustawa o podatku dochodowym osób prawnych


Wnosimy o skreślenie w pkt. 44 art. 17 ust.1 „spółdzielni mieszkaniowych”, w myśl którego, wyłączone z opodatkowania są m.in. dochody spółdzielni mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Podkreślić należy, iż aktualne zwolnienie dochodu spółdzielni mieszkaniowych jest zwolnieniem iluzorycznym. Spółdzielnie mieszkaniowe, co do zasady, z gospodarki zasobami mieszkaniowymi ponoszą straty podatkowe, które nie mogą zmniejszać dochodu do opodatkowania z pozostałej działalności. Korzystanie ze zwolnienia wiąże się jednocześnie z koniecznością prowadzenia skomplikowanej i pracochłonnej ewidencji przychodów i kosztów związanych z tzw. gospodarką zasobami mieszkaniowymi, a dodatkowo – w dalszym ciągu – występują problemy z interpretacją organów podatkowych, które przychody i koszty związane są z gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Rezygnacja z tego zwolnienia, którego – jak wskazuje się wyżej – nie jest przywilejem, a „karą” dla spółdzielni mieszkaniowych, zapewniłaby konstytucyjną równość tych podatników zagwarantowaną w art.32 Konstytucji RP stanowiącym, iż wszyscy są równi wobec prawa. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny).

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2000 r., sygn. K 30/99 - Dz. U. z 2000 r. nr 56, poz. 678 równość oznacza, że wszyscy adresaci norm prawnych, charakteryzujący się daną cechą relewantną winni być traktowani według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących jak i faworyzujących. Równość dopuszcza różne traktowanie przez prawo podmiotów różniących się między sobą, niemniej ewentualne zróżnicowanie traktowania określonych podmiotów musi być uzasadnione, to jest oparte na uznanych kryteriach, przy czym zasadność doboru tego, a nie innego, kryterium różnicowania podlegać musi każdorazowej ocenie, między innymi z punktu widzenia zasady sprawiedliwości społecznej. Tymczasem zróżnicowanie odmiennego potraktowania spółdzielni mieszkaniowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, np. w stosunku do spółek prawa handlowego, nie jest racjonalnie uzasadnione i dyskryminuje tę grupę podatników, bowiem straty ponoszone na gospodarce zasobami mieszkaniowymi nie mogą zmniejszać dochodu do opodatkowania. Z uwagi iż spółdzielnie mieszkaniowe – w przeciwieństwie do spółek prawa handlowego – nie działają w celu maksymalizacji zysku, a ich celem jest zaspokajanie wspólnych potrzeb członków i ich rodzin poprzez dostarczanie im określonych usług i świadczeń, obowiązek zapłaty podatku dochodowego od równowartości straty podatkowej, która nie może zmniejszać dochodu do opodatkowania, faktycznie obciąża jej członków w ustalanych opłatach „czynszowych”.

Nakładanie ciężaru zapłaty podatku przez członków spółdzielni przeczy idei spółdzielczości oraz narusza aspekt społeczny w kontekście aktualnie oferowanej przez RP pomocy obywatelom w zakresie uzyskania dostępu do lokali mieszkalnych. Ponadto, spółdzielnie są miejscem, gdzie członkowie spełniają również aspiracje społeczne i kulturalne poprzez stanowiące wspólną własność i demokratycznie kierowane przedsiębiorstwo oraz budują więzi ekonomiczne z ich członkami, co wyręcza państwo w pełnieniu tej roli wobec obywateli.

Projekt ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym (druk UC-125 z 14.08.2018 r.)


Potrzebne dostosowanie wysokości maksymalnej kary dla podmiotów na rynku finansowym o niewielkiej skali działania np. banków spółdzielczych oraz SKOK – za naruszenie wymogów Rozporządzenia PE i Rady (UE) nr 2017/2402 z 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczegółowych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji (tzw. rozporządzenie STS). Obecnie wpisana w projekcie, wysokość maksymalnej kary 20 869 500 zł lub 10% przychodów odsetkowych i prowizyjnych netto ze sprzedaży towarów i usług oraz operacji finansowych (…), powodować będzie trudności w działalności tych niewielkich podmiotów. Proponuje się dla małych podmiotów wysokość kary do 1 mln zł. Kara bowiem ma odstraszać od naruszania przepisów. W obecnym kształcie projektu ustawy, może ona powodować niepodejmowanie działalności banku w zakresie rozwoju jego działalności, z powodu grożącej ogromnej kary w wyniku niezamierzonego błędu.

Ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych


Obniżenie stawek podatku od nieruchomości dla podmiotów prowadzących spółdzielczą działalność gospodarczą, dostosowując stawki do wielkości ekonomicznej przedsiębiorstwa. W szczególności Gminne Spółdzielnie Samopomoc Chłopska (ale także inne spółdzielnie m.in. spółdzielnie pracy, spółdzielnie kółek rolniczych) mają nieruchomości z lat swojej prężnej i szeroko zakrojonej działalności, gdy stanowiły powszechnie prężny ośrodek rozwoju dla gmin wiejskich i miejsko-wiejskich. Powstaje obecnie duże naliczenie podatku od nieruchomości, któremu w wielu przypadkach nie są w stanie sprostać. Często występują przypadki konieczności likwidacji tych spółdzielni w wyniku braku możliwości opłacenia podatku od nieruchomości. Dotyczy to również podmiotów gospodarczych, które jeszcze do niedawna dobrze prosperowały, rozwijały się, powiększając bazę nieruchomości, a obecnie utraciły z jakiś powodów znaczną część obrotów. Firmy te mogłyby przetrwać na rynku, nie pozbywając się składników majątku (nieruchomości), utrzymując zatrudnienie wykwalifikowanej kadry – jeśli przejściowo mogłyby płacić niższy podatek od nieruchomości.

Należy podkreślić, że gminne spółdzielnie prowadzą nie tylko działalność gospodarczą, ale również społeczną, będąc ośrodkiem aktywizacji mieszkańców i życia kulturalnego w miasteczkach i na wsi, realizując znaczną część zadań państwa w tym zakresie.

Dlatego też bardzo ważne jest, aby wprowadzić możliwość czasowego zwolnienia z podatku od nieruchomości spółdzielni mających kłopoty z jego opłaceniem – np. poprzez rozszerzenie rozwiązań zastosowanych w ustawie o spółdzielniach rolników (uchwalonej przez Sejm 13 września 2018 r.), aby objąć podobnymi rozwiązaniami również spółdzielnie usługowo-handlowe. Likwidacja spółdzielni powoduje bowiem większe straty gospodarcze, w tym rozwojowe, gmin i powiatów oraz społeczne, aniżeli mniejszy okresowo wpływ z podatku.

Przemysł obronny

GEN. LEON KOMORNICKI, minister ds. przemysłu obronnego Gospodarczy Gabinet Cieni BCC


W celu uwiarygodnienia i poprawy efektywności bezpieczeństwa państwa i polskiego przemysłu obronnego zachodzi pilna potrzeba podjęcia następujących przedsięwzięć:
  • opracowanie i wdrożenie nowej Strategii Obronności RP – obowiązująca nadal w tym zakresie strategia z 2014 r. jest nieaktualna!
  • prowadząc prace nad projektem ustawy o Agencji Uzbrojenia, niezbędnym jest przeprowadzenie konsultacji społecznych i merytorycznych ze stowarzyszeniami proobronnymi, ekspertami oraz przedstawicielami polskiego przemysłu obronnego,
  • podjęcie działań zmierzających do opracowania i wdrożenia nowych kompleksowych i systemowych rozwiązań w zakresie stworzenia optymalnych i równoprawnych warunków funkcjonowania i bezpieczeństwa prywatnych przedsiębiorstw polskiego przemysłu obronnego z państwowymi firmami tego sektora gospodarki państwa.

oprac. : eGospodarka.pl

Zobacz także


Oceń

0 0

Podziel się

Poleć na Wykopie Poleć w Google+

Poleć artykuł znajomemu Wydrukuj

Skomentuj artykuł Opcja dostępna dla zalogowanych użytkowników - ZALOGUJ SIĘ / ZAREJESTRUJ SIĘ

Komentarze (0)

DODAJ SWÓJ KOMENTARZ

Eksperci egospodarka.pl

1 1 1

Wpisz nazwę miasta, dla którego chcesz znaleźć jednostkę ZUS.

Wzory dokumentów

Bezpłatne wzory dokumentów i formularzy.
Wyszukaj i pobierz za darmo:

Ok, rozumiem Strona wykorzystuje pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz korzystania z narzędzi analitycznych, reklamowych, marketingowych i społecznościowych. Szczegóły znajdują się w Polityce Prywatności. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Jeśli nie chcesz, aby pliki cookies były zapisywane w pamięci Twojego urządzenia, możesz to zmienić za pomocą ustawień przeglądarki.